FANDOM


Rozdział 6 „Odpowiedzi”

Po terapii Lucy udała się na spotkanie Chciała odpowiedzi na wszystkie pytania, chciała pozbyć się tych koszmarów, tych problemów. Terapie i leki jej nie pomagały w osiągnięciu tego celu, jedynie zwiększały ilość pytań. Luna siedziała w bibliotece do rana, badając rysunki książki, kryształy i inne. Czego się dowiedziała? Cóż...

Podczas terapii miała pewnego rodzaju wizję. Las lub jakiś inny świat, którego inni nazwali by piekłem, lecz nie było nim rządziła tam Wiktoria, a wielki wilk będący w umyśle Lucy, wyniszcza jej wspomnienia i cały las. Koszmary próbują jej pomóc a jednocześnie ją zabić. Następny dzień spędziła nad jeziorem rysując i myśląc nad całą sytuacją. Arek nadal badał całą tą sprawę, Lucy nadal chodziła na terapię, gdyż musiała. Dzieci nadal były wobec niej wredne. Lithium, czyli ten królik, stał się jedynym przyjacielem Lucy. W nocy bywałą bardzo często w okolicznych klubach, przebywający tam ludzie znali ją, przynajmniej tak myśleli.

Była coraz bliżej rozwiązania tych zagadek, lecz niepokoiła ją jedna rzecz, czy jak pozna prawdę to zmieni się coś w jej życiu? Kit będzie i kim jest teraz? Sierotą? Odrzuconym dzieckiem? Niezwykłą istotą? Tego niestety nadal nie wiedziała lecz była pewna jednego, niedługo wszystko będzie w porządku.

Grając w karty Lucy kupiła sobie dużo ładnych sukienek, w różnych kolorach ukrywała je, ponieważ wydało by się że wymyka się lub wszyscy by pomyśleli że pracuje nielegalnie, a większych kłopotów nie chciała. Kupiła też dużo fajnych zabawek lalki, pluszaki, klocki itp. Lucy umiała zadbać o siebie poza drobiazgami kupywałą tez sobie jedzenie a to co dostawała wrzucała do miski i albo dokarmiała istotę która jej pomagała lub bezpańskie zwierzaki. Bardzo lubiła zwierzaki miały ten sam los też bez rodzin, bez pomocy.

Ostatnio istoty z koszmarów stały się mniej aktywne. Lucy wyczuła że coś jest nie tak ale w dalszym ciągu nie wiedzała co.

W realnym świecie natomiast też nie było kolorowo, życie w XIX Angli, nie jest łatwe, ale Lucy była: „uwięziona przez życie, które pozostawiła za sobą”. Jednak pewnego dnia, po terapii zauważyła grupę dzieci które grały w karty za pluszaki, ubrania, jedzenie itp. Lucy podeszła a jeden odezwał się:

-Czego tu szukasz? Pokrako, odejdź tu nie ma nic dla ciebie.

-Nie jestem pokroką. Mam na imię Lucy. Mogę z wami zagrać?

-Ty z nami? Nigdy nawet nie masz misia!

-No to zobacz- pokazału im białego królika.

-Ale on brzydki, kto chciałby z tobą grać! Nie ważne. Dobra, siadaj.

Lucy grała z nimi przez jakieś pół godziny i wygrała grupkę ładnych pluszków.

-Oszustka, a zresztą bierz te pokraki są takie same jak ty!

Lucy odeszłą z grupką pluszków w ręce gdy weszłą do pokoiku ustawiłą nie na biurku i zobaczyła,

One były takie same jak te potwory w jej śnie i na tym rysunku, ale teraz wyglądają bezbronnie.

Były słodkie, ładne ale nie które były trochę zniszczone, lecz nie przeszkadzało jej to.

Teraz je życie miało być wywrócone do góry nogami.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki